
Regenerowane kompresory klimatyzacji – niższy koszt naprawy bez kompromisów
2023-08-21
Bicie tarcz hamulcowych nie jest wprawdzie najtrudniejszym technicznie wyzwaniem, może jednak przyprawić mechaników o ból głowy, zwłaszcza że częstą przyczyną jego powstania jest niewłaściwy montaż. Wiedza jak zdiagnozować, wyeliminować i, co najważniejsze – jak zapobiegać wibracjom hamulców, jest więc kluczowa dla skutecznej obsługi i naprawy całego układu hamulcowego, a także zapobiegania sytuacji, w których klient powróci do nas z podobnym problemem w przyszłości.

Wibracje w trakcie hamowania są na ogół odczuwalne jako drgania na kole kierownicy, pulsowanie pedałów, lub nawet pulsowanie w podłodze. Od ledwie zauważalnych wibracji po silne drgania – bez względu na to, w jakiej postaci występują, z czasem będą się nasilały, powodując potencjalnie nieodwracalne uszkodzenie tarcz.
Główną przyczynę stanowią odchylenia w grubości tarcz (DTV). W celu uzyskania efektywnych parametrów hamowania tarcza powinna mieć stałą grubość – oznacza to, że obydwie powierzchnie cierne, zewnętrzna i wewnętrzna, powinny być względem siebie równoległe. DTV jest pojęciem stosowanym do określenia różnic w grubości tarcz, oznaczających, że powierzchnie te nie są już do siebie równoległe.
Hamując samochodem, w którym występują różnice w grubości tarcz, klocki zostaną dociśnięte w miejscach, w których tarcze są cieńsze i będą odskakiwać w miejscach, w których tarcze są grubsze. Powoduje to nierówną pracę klocków skutkującą pulsowaniem, które jest przekazywane przez tłoczki w zaciskach, za pośrednictwem płynu hamulcowego, na pedał hamulca. Albo na kierownicę. To właśnie są wibracje hamulców.
DTV może być spowodowane przez różne czynniki, w tym niewłaściwy montaż tarcz, nieprawidłowe zachowanie kierowcy oraz niskiej jakości procesy produkcji:
Bicie tarcz hamulcowych można praktycznie wyeliminować, postępując zgodnie z kilkoma prostymi zasadami:
Przed wymianą tarczy najpierw sprawdź jej grubość. Używając mikrometru, zmierz grubość tarcz w odległości 2,5 mm od zewnętrznej krawędzi, w ośmiu równoodległych od siebie punktach wokół jej obwodu – nigdy nie opieraj pomiaru tylko na jednym punkcie. Porównaj otrzymane wyniki ze specyfikacją. Jeśli wykraczają poza limit określony przez producenta, tarcza nie może być zamontowana i należy ją wymienić. Ogólnie rzecz biorąc, maksymalna dopuszczalna różnica w grubości wynosi około 0,015 mm.
Upewnij się, że powierzchnie montażu piasty i tarczy są starannie oczyszczone i wolne od rdzy oraz wszelkich innych zanieczyszczeń typu brud uliczny, korozja lub smar. Do oczyszczenia tarczy użyj szmatki i odpowiedniego rozpuszczalnika, a do oczyszczenia piasty – szczotki drucianej lub miękkiego papieru ściernego.
Po zamontowaniu użyj czujnika zegarowego w celu sprawdzenia bocznego bicia tarczy. Czujnik zegarowy musi zostać bezpiecznie zamontowany na nieruchomej, regulowanej podstawie, na przykład na statywie. Umieść końcówkę czujnika zegarowego w odległości około 2,5 mm wewnątrz wirnika, ustaw na zero i obróć ręcznie o 360°, rejestrując maksymalne i minimalne bicie. Limity tolerancji różnią się w zależności od marki i modelu pojazdu, ale właściwe docelowe wartości limitów maksymalnego bicia mieścić się będą w zakresie 0,05 – 0,10 mm.
Zapobiegaj przegrzewaniu się tarcz przez niewłaściwe używanie hamulców. Unikaj zarówno ciągłych, następujących po sobie silnych hamowań przy dużej prędkości jak również spowalniania samochodu hamulcami przy długich i stromych zjazdach — skorzystaj z niższego biegu, stosuj hamowanie silnikiem.
Kup części Delphi przez e-Catalog
Czytaj także:
Sygnalizacja zużycia klocków
Zasada działania bimetalicznych tarcz hamulcowych
Systemy wspomagania hamowania
Jak działają hamulce?